کورکومین چیست؟ بررسی خواص، جذب، عوارض و نقش پیپرین

کورکومین (Curcumin) یکی از مهم‌ترین ترکیبات فعال موجود در زردچوبه است که بیشتر به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی و نقش آن در تعدیل مسیرهای مرتبط با التهاب مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، یک نکته مهم درباره آن وجود دارد: کورکومین پس از مصرف خوراکی به‌راحتی جذب نمی‌شود و بخش قابل توجهی از آن پیش از رسیدن به گردش خون متابولیزه می‌شود. همین موضوع باعث شده استفاده از ترکیباتی مانند پیپرینِ موجود در فلفل سیاه در کنار کورکومین مورد توجه قرار گیرد.

در این مقاله بررسی می‌کنیم کورکومین چیست، چه تفاوتی با زردچوبه دارد، شواهد علمی درباره مهم‌ترین کاربردهای آن چه می‌گویند، چرا جذب آن اهمیت دارد و پیپرین چه نقشی در این میان ایفا می‌کند. در ادامه نیز با مکمل تورمکسا از برند Nature Algorithm آمیتیس نیک دارو آشنا می‌شویم.

کورکومین در یک نگاه

  • کورکومین یکی از ترکیبات زیست‌فعال اصلی زردچوبه است.

  • زردچوبه و کورکومین یک چیز نیستند؛ زردچوبه مجموعه‌ای از ترکیبات مختلف دارد.

  • اثرات آنتی‌اکسیدانی و تعدیل مسیرهای التهابی از مهم‌ترین زمینه‌های مطالعه کورکومین هستند.

  • جذب خوراکی کورکومین محدود است و نوع فرمولاسیون می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد.

  • پیپرین، ترکیب شناخته‌شده فلفل سیاه، می‌تواند دسترسی زیستی کورکومین را افزایش دهد.

  • کورکومین یک مکمل درمانی است و نباید جایگزین درمان‌های تجویزشده برای بیماری‌های مزمن شود.

کورکومین چیست؟

کورکومین یک ترکیب طبیعی از خانواده پلی‌فنول‌ها و شناخته‌شده‌ترین عضو گروهی از مواد به نام «کورکومینوئیدها» است. این ترکیبات در ریزوم گیاه زردچوبه با نام علمی Curcuma longa وجود دارند و در ایجاد رنگ زرد تا نارنجی مشخص زردچوبه نیز نقش دارند.

اما وقتی از خواص علمی زردچوبه صحبت می‌کنیم، نباید خود زردچوبه را با کورکومین یکی بدانیم. زردچوبه یک گیاه کامل است و ترکیبات مختلفی دارد، در حالی که کورکومین فقط یکی از مواد فعال آن است.

به همین دلیل دریافت زردچوبه در غذا با مصرف یک عصاره استانداردشده کورکومینوئید قابل مقایسه نیست. در یک مکمل استاندارد، مقدار ترکیبات فعال مشخص است؛ اما در ادویه زردچوبه، این مقدار می‌تواند متغیر باشد.

تفاوت زردچوبه، کورکومین و کورکومینوئیدها چیست؟

این سه واژه در بسیاری از مطالب به جای هم استفاده می‌شوند، در حالی که معنی یکسانی ندارند.

معنی اصطلاح
گیاه Curcuma longa و مجموعه طبیعی ترکیبات آن زردچوبه
گروهی از ترکیبات فعال موجود در زردچوبه کورکومینوئیدها
شناخته‌شده‌ترین عضو خانواده کورکومینوئیدها کورکومین
عصاره‌ای که مقدار مشخص و کنترل‌شده‌ای از ماده فعال دارد عصاره استانداردشده

این تفاوت هنگام انتخاب مکمل اهمیت زیادی پیدا می‌کند. عبارت «حاوی زردچوبه» به‌تنهایی مشخص نمی‌کند چه مقدار ترکیب فعال دریافت می‌کنید. به همین دلیل بررسی میزان کورکومینوئید استانداردشده اطلاعات دقیق‌تری درباره یک مکمل به ما می‌دهد.

خواص کورکومین؛ چرا این ترکیب تا این اندازه مورد توجه قرار گرفته است؟

بخش قابل توجهی از توجه علمی به کورکومین به این دلیل است که این ماده تنها با یک مسیر زیستی در بدن ارتباط ندارد. اثر آن بر سیستم‌های مرتبط با التهاب، استرس اکسیداتیو و متابولیسم بررسی شده است.

در مرورهای جدید کارآزمایی‌های انسانی، کورکومین و ترکیب کورکومین-پیپرین در زمینه‌های مختلفی مطالعه شده‌اند و تغییراتی در برخی نشانگرهای التهابی، آنتی‌اکسیدانی و متابولیک گزارش شده است. با این حال، پاسخ افراد به مکمل یکسان نیست و نوع فرمولاسیون، مقدار مصرف، مدت استفاده و بیماری زمینه‌ای می‌توانند روی نتیجه اثر بگذارند.

کورکومین و التهاب

التهاب همیشه پدیده بدی نیست. پاسخ التهابی بخشی از سیستم دفاعی طبیعی بدن است و به مقابله با آسیب یا عوامل بیماری‌زا کمک می‌کند. مسئله زمانی مطرح می‌شود که این فرایند بیش از حد یا برای مدت طولانی فعال بماند.

کورکومین می‌تواند بر بعضی از مسیرهایی که در شکل‌گیری و ادامه پاسخ التهابی نقش دارند اثر بگذارد. به همین دلیل یکی از اصلی‌ترین حوزه‌های پژوهش درباره این ماده، بررسی تأثیر آن بر التهاب مزمن و نشانگرهای مرتبط با آن است.

در مطالعات انسانی، تغییر در برخی شاخص‌های مرتبط با التهاب مانند CRP و IL-6 مشاهده شده است. این نتایج در بعضی افراد مبتلا به مشکلات متابولیک و التهاب مزمن واضح‌تر بوده‌اند.

معنی ساده این یافته‌ها این نیست که کورکومین «تمام التهاب بدن را از بین می‌برد». تفسیر دقیق‌تر این است که این ماده ممکن است به تنظیم برخی مسیرهای مرتبط با التهاب کمک کند و به همین دلیل در بیماری‌های مختلف مورد مطالعه قرار گرفته است.

خواص آنتی‌اکسیدانی کورکومین

بدن ما به‌طور طبیعی ترکیبات واکنش‌پذیری تولید می‌کند که بخشی از متابولیسم طبیعی سلول‌ها هستند. زمانی که تولید این ترکیبات از توان سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی بدن بیشتر شود، شرایطی به نام استرس اکسیداتیو ایجاد می‌شود.

کورکومین ممکن است از دو مسیر به حفظ این تعادل کمک کند: از یک طرف می‌تواند با برخی مولکول‌های واکنش‌پذیر تعامل داشته باشد و از طرف دیگر ممکن است سیستم‌های آنتی‌اکسیدانی طبیعی بدن را تقویت کند.

در مطالعات انسانی روی ترکیب کورکومین و پیپرین، تغییراتی در شاخص‌های مربوط به تعادل اکسیداتیو گزارش شده است. این اثر به‌ویژه در افرادی که از ابتدا با استرس اکسیداتیو یا مشکلات متابولیک بیشتری مواجه بوده‌اند، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

کورکومین و سلامت مفاصل؛ آیا می‌تواند کمک‌کننده باشد؟

سلامت مفاصل یکی از شناخته‌شده‌ترین زمینه‌های مصرف مکمل‌های کورکومین است. دلیل آن نیز ارتباط نزدیک بسیاری از مشکلات مفصلی با التهاب است.

مطالعات انسانی به‌ویژه در زمینه آرتریت روماتوئید، اثر کورکومین بر شاخص‌هایی مانند درد، حساسیت و تورم مفاصل و میزان فعالیت بیماری را بررسی کرده‌اند.

یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز جدید از کارآزمایی‌های کنترل‌شده نشان داد که مصرف کورکومین با بهبود برخی شاخص‌های مرتبط با آرتریت روماتوئید همراه بوده است. با این حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند که تعداد مطالعات و شرکت‌کنندگان هنوز محدود است و قطعیت بسیاری از شواهد پایین ارزیابی می‌شود.

بنابراین بهتر است کورکومین را در این زمینه یک گزینه «کمکی» بدانیم، نه جایگزین درمان.

اگر فردی به آرتریت روماتوئید یا بیماری التهابی مفصلی دیگری مبتلاست، قطع یا تغییر داروهای اصلی بیماری و جایگزین کردن آنها با مکمل کورکومین بدون نظر پزشک مناسب نیست.

کورکومین و سلامت متابولیک

یکی دیگر از زمینه‌هایی که در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته، ارتباط کورکومین با سلامت متابولیک است.

در مطالعات انسانی، اثر کورکومین و ترکیب کورکومین-پیپرین بر شاخص‌هایی مانند قند خون، مقاومت به انسولین، چربی‌های خون، التهاب مزمن و برخی شاخص‌های کبدی بررسی شده است.

نتایج مرورهای انسانی نشان می‌دهد بیشترین شواهد مثبت برای ترکیب کورکومین و پیپرین در افرادی دیده شده که با شرایطی مانند سندرم متابولیک، دیابت نوع ۲ یا کبد چرب همراه با اختلالات متابولیک مواجه بوده‌اند. با این حال، تفاوت زیاد میان مطالعات باعث می‌شود نتوان یک نتیجه مشخص را برای همه افراد یا همه مکمل‌ها پیش‌بینی کرد.

کورکومین و کبد چرب

کورکومین در افراد مبتلا به کبد چرب غیرالکلی نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

برخی کارآزمایی‌های موجود در مرور علمی مورد استفاده این مقاله، بهبود در بعضی شاخص‌های کبدی، التهاب یا استرس اکسیداتیو را پس از مصرف کورکومین همراه با پیپرین گزارش کرده‌اند. در برخی مطالعات نیز تغییر در آنزیم‌های کبدی مشاهده شده است.

با این حال، همه پژوهش‌ها نتیجه یکسانی نداشته‌اند و تفاوت در نوع فرآورده، دوز، مدت مصرف و شدت بیماری اهمیت دارد.

بنابراین کورکومین نباید به‌عنوان درمان مستقل کبد چرب معرفی شود. مدیریت وزن، فعالیت بدنی، تغذیه مناسب و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای همچنان بخش اصلی مدیریت کبد چرب هستند.

کورکومین و مشکلات گوارشی

زردچوبه و فرآورده‌های حاوی آن سابقه طولانی مصرف در حوزه سلامت گوارش دارند و کورکومین نیز در این زمینه مورد توجه قرار گرفته است.

بر اساس اطلاعات رسمی ارائه‌شده برای تورمکسا، یکی از موارد مصرف این فرآورده «کمک به بهبود علائم سوءهاضمه» است.

با این حال، نباید هر درد معده، نفخ یا احساس سنگینی بعد از غذا را به یک مشکل ساده گوارشی نسبت داد. سوءهاضمه می‌تواند علل متفاوتی داشته باشد و اگر علائم شدید، مداوم یا مکرر باشند، بررسی علت زمینه‌ای اهمیت بیشتری از مصرف خودسرانه مکمل دارد.

چرا جذب کورکومین اهمیت دارد؟

یکی از مهم‌ترین نکاتی که باید درباره کورکومین بدانیم این است که داشتن خواص زیستی مناسب، به‌تنهایی کافی نیست. ماده فعال باید بتواند پس از مصرف به مقدار کافی در دسترس بدن قرار بگیرد.

اینجاست که مفهوم «فراهمی زیستی» مطرح می‌شود.

فراهمی زیستی به زبان ساده یعنی چه مقدار از یک ماده پس از مصرف، جذب و متابولیسم در نهایت در اختیار بدن قرار می‌گیرد.

کورکومین معمولی از این نظر محدودیت دارد. میزان جذب آن از دستگاه گوارش چندان بالا نیست و پس از جذب نیز به‌سرعت متابولیزه می‌شود. بنابراین مقدار کورکومینی که مصرف می‌کنیم لزوماً با مقداری که در نهایت در گردش خون و بافت‌ها در دسترس قرار می‌گیرد برابر نیست.

این محدودیت یکی از دلایل توسعه فرمولاسیون‌های مختلف کورکومین و استفاده از ترکیباتی است که بتوانند دسترسی زیستی آن را افزایش دهند. مرور علمی اصلی این مقاله نیز «جذب پایین و متابولیسم سریع» را از محدودیت‌های مهم مصرف خوراکی کورکومین معرفی می‌کند.

پیپرین چیست؟

پیپرین (Piperine) یکی از ترکیبات طبیعی اصلی موجود در فلفل سیاه با نام علمی Piper nigrum است.

این ماده علاوه بر نقش خود در طعم و ویژگی‌های فلفل سیاه، از نظر تأثیر بر جذب و متابولیسم برخی ترکیبات نیز مورد مطالعه قرار گرفته است.

به همین دلیل در تعدادی از مکمل‌های کورکومین، عصاره فلفل سیاه یا پیپرین در کنار کورکومینوئیدها قرار می‌گیرد.

چرا کورکومین و پیپرین با هم استفاده می‌شوند؟

یکی از شناخته‌شده‌ترین دلایل ترکیب این دو ماده، تلاش برای افزایش دسترسی بدن به کورکومین است.

پیپرین می‌تواند بر برخی مراحل متابولیسم و انتقال مواد در روده اثر بگذارد و در نتیجه میزان مواجهه بدن با کورکومین را افزایش دهد.

اما یک نکته مهم وجود دارد: اثر پیپرین به مقدار مصرف، نوع عصاره و فرمولاسیون مکمل بستگی دارد.

به همین دلیل نباید یک عدد ثابت درباره «چند برابر شدن جذب» را به همه فرآورده‌های حاوی کورکومین و فلفل سیاه تعمیم داد.

آیا هر مکمل حاوی زردچوبه اثر مشابهی دارد؟

خیر.

این یکی از مهم‌ترین نکاتی است که هنگام انتخاب مکمل کورکومین باید به آن توجه شود.

دو محصول ممکن است هر دو عبارت «حاوی زردچوبه» را روی بسته‌بندی داشته باشند، اما از نظر مقدار عصاره، میزان استانداردسازی کورکومینوئیدها و نوع فرمولاسیون کاملاً متفاوت باشند.

همچنین مطالعات علمی روی انواع مختلفی از کورکومین انجام شده‌اند؛ از کورکومین معمولی گرفته تا فرمولاسیون‌های افزایش‌یافته از نظر جذب.

بنابراین نتیجه مثبت یک مطالعه درباره یک نوع خاص کورکومین را نمی‌توان به‌صورت قطعی به تمام مکمل‌های موجود در بازار تعمیم داد.

چند تصور اشتباه درباره کورکومین

یکی از تصورات رایج این است که مصرف زیاد زردچوبه غذایی همان اثر مصرف مکمل استانداردشده را ایجاد می‌کند. در حالی که مقدار ترکیبات فعال در این دو قابل مقایسه نیست.

تصور دیگر این است که چون کورکومین منشأ گیاهی دارد، مصرف آن برای همه افراد و در هر مقداری بی‌خطر است. طبیعی بودن یک ماده به معنی نداشتن عارضه یا تداخل نیست.

همچنین نباید هر نتیجه مثبت درباره کورکومین را مستقیماً به یک محصول تجاری مشخص نسبت داد. برای اثبات اثر اختصاصی یک محصول، بهترین شواهد زمانی به دست می‌آیند که همان فرمول نهایی در مطالعات بالینی بررسی شده باشد.

عوارض احتمالی کورکومین چیست؟

کورکومین و فرآورده‌های زردچوبه در مقادیر متداول معمولاً به‌خوبی تحمل می‌شوند، اما مانند هر ماده فعال دیگری ممکن است در بعضی افراد عوارض ایجاد کنند.

در مرور مطالعات انسانی کورکومین-پیپرین، عوارض شدید در مطالعات کوتاه تا میان‌مدت شایع نبوده‌اند و در برخی موارد مشکلات گوارشی خفیف گزارش شده است. پژوهشگران در عین حال تأکید کرده‌اند که اطلاعات مربوط به ایمنی مصرف طولانی‌مدت همه فرمولاسیون‌ها هنوز محدود است.

بر اساس اطلاعات رسمی تورمکسا، مصرف بیش از مقدار توصیه‌شده ممکن است در برخی افراد موجب ناراحتی‌های گوارشی مانند یبوست، اسهال، نفخ، تهوع یا رفلاکس معده شود.

چه افرادی باید با احتیاط بیشتری مکمل کورکومین مصرف کنند؟

در صورت حساسیت شناخته‌شده به زردچوبه، فلفل سیاه یا سایر اجزای فرآورده تورمکسا، نباید از این محصول استفاده شود.

همچنین در دوران بارداری و شیردهی توصیه شده است پیش از مصرف با پزشک متخصص مشورت شود.

افرادی که داروهای مختلف را به‌صورت مداوم مصرف می‌کنند نیز بهتر است پیش از شروع مکمل‌های حاوی عصاره فلفل سیاه یا پیپرین با پزشک یا داروساز مشورت کنند؛ زیرا پیپرین می‌تواند بر جذب یا متابولیسم برخی مواد تأثیر بگذارد.

این مسئله به معنی خطرناک بودن ترکیب کورکومین و فلفل سیاه نیست؛ بلکه نشان می‌دهد حتی در مورد مکمل‌های گیاهی نیز باید شرایط فرد و داروهای همزمان در نظر گرفته شوند.

تورمکسا؛ مکمل کورکومینوئیدها و عصاره فلفل سیاه

حالا که با کورکومین، محدودیت جذب آن و دلیل استفاده از فلفل سیاه در بعضی فرمولاسیون‌ها آشنا شدیم، ساختار کپسول تورمکسا قابل درک‌تر است.

کپسول تورمکسا (TURMEXA) از برند Nature Algorithm، محصول شرکت آمیتیس نیک دارو، یک فرآورده خوراکی حاوی عصاره استانداردشده زردچوبه و عصاره فلفل سیاه است.

تورمکسا در بسته‌های ۳۰ عددی شامل سه بلیستر ۱۰ کپسولی عرضه می‌شود.

ترکیبات هر کپسول تورمکسا

ترکیبات
عصاره خشک ریشه زردچوبه (Curcuma longa)
عصاره خشک میوه فلفل سیاه
میزان استانداردشده کورکومینوئیدها
سایر

یکی از ویژگی‌های مهم فرمولاسیون تورمکسا، مشخص بودن مقدار کورکومینوئیدهای استانداردشده است.

همچنین وجود عصاره فلفل سیاه با منطق علمی استفاده از ترکیبات حاصل از فلفل سیاه در کنار کورکومینوئیدها ارتباط دارد.

موارد مصرف تورمکسا

بر اساس اطلاعات رسمی محصول، تورمکسا با بهره‌گیری از ترکیبات زردچوبه برای حمایت از اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی طراحی شده است.

موارد مصرف اعلام‌شده برای این فرآورده شامل کمک به بهبود علائم سوءهاضمه، کمک به درمان کبد چرب غیرالکلی و کمک در بیماری‌های التهابی مزمن مانند آرتریت و پسوریازیس است.

در اینجا باید میان «اطلاعات رسمی فرآورده» و «شواهد مستقل علمی» تفاوت قائل شد.

شواهدی که در بخش‌های قبلی مقاله درباره التهاب، آرتریت، سلامت متابولیک و کبد چرب توضیح داده شد مربوط به کورکومین، کورکومینوئیدها یا فرمولاسیون‌های مختلف کورکومین-پیپرین در مطالعات انسانی است. این نتایج به‌تنهایی اثبات نمی‌کنند که فرمول نهایی تورمکسا دقیقاً همان اثر را با همان شدت ایجاد خواهد کرد، مگر اینکه خود این محصول در مطالعه بالینی اختصاصی بررسی شود.

نحوه مصرف تورمکسا

طبق اطلاعات رسمی فرآورده، روزانه ۱ تا ۲ کپسول تورمکسا یا مطابق دستور پزشک مصرف می‌شود.

افزایش خودسرانه مقدار مصرف با هدف دستیابی به نتیجه سریع‌تر توصیه نمی‌شود. مقدار بیشتر همیشه به معنای اثر بهتر نیست و می‌تواند احتمال بروز ناراحتی‌های گوارشی را افزایش دهد.

موارد منع مصرف و احتیاط

در صورت حساسیت شناخته‌شده به زردچوبه، فلفل سیاه یا سایر اجزای فرآورده، از مصرف تورمکسا خودداری شود.

در دوران بارداری و شیردهی، پیش از مصرف با پزشک متخصص مشورت شود.

جمع‌بندی؛ درباره کورکومین چه بدانیم؟

کورکومین یکی از مهم‌ترین ترکیبات فعال زردچوبه است که بیشتر به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی و نقش آن در تعدیل مسیرهای مرتبط با التهاب مورد مطالعه قرار گرفته است.

شواهد انسانی نشان می‌دهند کورکومین و برخی فرمولاسیون‌های حاوی آن ممکن است در زمینه‌هایی مانند التهاب مزمن، سلامت مفاصل و بعضی شاخص‌های متابولیک مفید باشند؛ اما میزان اثر در همه افراد و تمام شرایط یکسان نیست.

یکی از چالش‌های مهم کورکومین، جذب محدود آن پس از مصرف خوراکی است. به همین دلیل استفاده از پیپرین یا عصاره فلفل سیاه در کنار کورکومین یکی از روش‌هایی است که برای افزایش دسترسی زیستی این ترکیب مورد توجه قرار گرفته است.

تورمکسا، محصول برند Nature Algorithm و شرکت آمیتیس نیک دارو، ترکیبات هر کپسول حاوی عصاره خشک زردچوبه با کورکومینوئید استانداردشده و عصاره خشک فلفل سیاه است.

با این حال، مکمل‌ها باید در جایگاه درست خود استفاده شوند: به‌عنوان بخشی از رویکرد حمایت از سلامت یا درمان کمکی، نه جایگزین تشخیص پزشکی، اصلاح سبک زندگی یا درمان‌های اصلی بیماری.

سؤالات متداول (FAQ's)

کورکومین همان زردچوبه است؟

خیر. زردچوبه گیاه Curcuma longa و مجموعه‌ای از ترکیبات مختلف است، در حالی که کورکومین یکی از مواد فعال اصلی آن محسوب می‌شود. به همین دلیل مقدار کورکومین موجود در زردچوبه غذایی با مقدار کورکومینوئید موجود در یک عصاره استانداردشده مکمل یکسان نیست.

کورکومینوئیدها گروهی از ترکیبات فعال موجود در زردچوبه هستند که کورکومین شناخته‌شده‌ترین عضو آنهاست. وقتی روی یک مکمل نوشته می‌شود «استانداردشده بر اساس کورکومینوئیدها»، منظور مقدار کل این گروه از ترکیبات است و نه لزوماً مقدار کورکومین خالص.

کورکومین پس از مصرف خوراکی جذب محدودی دارد و به‌سرعت متابولیزه می‌شود. پیپرین، یکی از ترکیبات طبیعی فلفل سیاه، می‌تواند دسترسی زیستی کورکومین را افزایش دهد. به همین دلیل در برخی مکمل‌ها عصاره فلفل سیاه در کنار کورکومینوئیدها استفاده می‌شود.

مطالعات انسانی نشان داده‌اند کورکومین می‌تواند برخی مسیرها و نشانگرهای مرتبط با التهاب را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، میزان اثر به وضعیت فرد، نوع بیماری، دوز و فرمولاسیون بستگی دارد. کورکومین نباید جایگزین درمان‌های اصلی بیماری‌های التهابی شود.

کورکومین در بیماری‌های التهابی مفاصل، به‌ویژه آرتریت روماتوئید، مورد مطالعه قرار گرفته و در برخی مطالعات با بهبود درد و بعضی شاخص‌های بیماری همراه بوده است. با این حال، قطعیت شواهد هنوز محدود است و مصرف مکمل نباید جایگزین داروهای تجویزشده شود.

در برخی مطالعات انسانی، کورکومین با تغییرات مثبت در بعضی شاخص‌های کبدی، التهاب و استرس اکسیداتیو همراه بوده است، اما نتایج همه مطالعات یکسان نیست. کورکومین را می‌توان یک گزینه مکمل دانست؛ اصلاح وزن، تغذیه و فعالیت بدنی همچنان اساس مدیریت کبد چرب هستند.

هر کپسول تورمکسا حاوی مقداری عصاره خشک میوه فلفل سیاه است و فلفل سیاه منبع طبیعی پیپرین محسوب می‌شود. با این حال، در اطلاعات ارائه‌شده برای محصول مقدار دقیق پیپرین خالص مشخص نشده است.

بر اساس اطلاعات رسمی محصول، مقدار توصیه‌شده تورمکسا روزانه ۱ تا ۲ کپسول یا مطابق دستور پزشک است. افزایش خودسرانه دوز برای دستیابی به نتیجه سریع‌تر توصیه نمی‌شود.