علائم یائسگی زودرس زنان در ایران

همه می‌دانیم که مردان و زنان دوره بلوغ متفاوت دارند، اما فرایند پایان توان باروری در زندگی زنان بسیار زودتر اتفاق افتاده و نقش بسیار مهمی نیز دارد. در برخی حتی ممکن است این حالت، بسیار زودتر از رنج سنی نرمال رخ دهد؛ از این رو، می‌گوئیم که فرد دچار یائسگی زودرس شده است.  به صورت دقیق‌تر، یائسگی زودرس به وضعیتی گفته می‌شود که زنان پیش از سن طبیعی (معمولاً قبل از ۴۵ سالگی و یا حتی پیش از ۴۰ سالگی) وارد دوران یائسگی شوند. میانگین سنی یائسگی در اکثر کشورها حدود ۵۰ تا ۵۲ سالگی است و مطالعات در ایران نشان داده که میانگین سن یائسگی حدود ۴۸ سال بوده که نسبت به کشورهای توسعه یافته، کمی پایین‌تر است. یائسگی زودرس می‌تواند در اثر عوامل ژنتیکی یا بیماری‌های خاص اتفاق افتد و مهم‌ترین پیامد آن هم از دست دادن توان باروری و تغییرات هورمونی کاملاً مشهود است.

با توجه به آمارها و مطالعات که یائسگی زودتر از موعد را در زنان ایرانی نشان می‌دهند، شناسایی علائم یائسگی زودرس، بیش از هر چیزی ضرورت دارد. علائم آغازین این پدیده معمولاً مشابه علائم یائسگی طبیعی و نرمال است؛ اما به ‌دلیل سن کم‌تر، نیاز به توجه و پیگیری جدی‌تری دارد. در بسیاری از زنان، اولین نشانه‌ها تغییر در نظم و مقدار قاعدگی است؛ به این صورت که طول دوره‌ها ممکن است طولانی‌تر یا کوتاه‌تر شود و گاه لکه‌بینی بین دو پریود رخ می‌دهد. با ادامه این روند، علائم کلاسیک یائسگی ظاهر می‌شوند که شامل گرگرفتگی ناگهانی و تعریق شبانه، خشکی ناحیه واژینال، بی‌خوابی، نوسانات خلقی و تغییرات پوستی و عضلانی است. تشخیص به‌ موقع این علائم، به فرد کمک می‌کند تا با تغییرات سبک زندگی، رژیم غذایی مناسب و در صورت نیاز با هورمون‌درمانی، پیامدهای سلامتی یائسگی زودرس را تا جای ممکن کاهش دهد.

تأثیر یأسگی بر پوست

علائم یائسگی زودرس در زنان چیست؟

علائم یائسگی زودرس اساساً مشابه علائم یائسگی طبیعی در رنج سنی نرمال است. نشانه‌های اولیه اغلب به ‌صورت تغییر در سیکل قاعدگی دیده می‌شوند؛ به ‌طوری که کلینیک کلیولند گزارش می‌دهد “طولانی‌تر یا کوتاه‌تر شدن دوره‌های قاعدگی، لکه‌بینی بین پریود‌ها و تغییرات در خونریزی رحم” از نخستین علائم یائسگی محسوب می‌شوند. پس از آن، علائم سیستمیک ناشی از کاهش استروژن ظاهر می‌شود که مهم‌ترین این علائم به شرح زیر هستند:

  • پریود نامنظم:  قاعدگی ممکن است نامنظم شده و به صورت محسوسی قطع یا کاهش یابد.

  • احساس گرگرفتگی: احساس گرمای ناگهانی در پوست که چند ثانیه تا چند دقیقه طول می‌کشد.

  • تعریق شبانه غیر معمول: به تعریق زیاد در طول خواب؛ به ‌ویژه در ناحیه سر و گردن اشاره دارد.

  • خشکی واژن: کاهش ترشحات طبیعی واژن که منجر به احساس سوزش یا درد هنگام رابطه جنسی می‌شود.

  • مشکلات ادراری: فشار مکرر برای تخلیه ادرار (فوریت ادرار) و احتمال افزایش عفونت‌های ادراری به‌ دلیل کاهش اثرات محافظتی استروژن.

  • مواجه شدن با اختلالات خواب و یا بی‌خوابی: بیشتر به مشکلاتی از قبیل دشواری در به خواب رفتن و یا بیدار شدن مکرر شبانه، اشاره دارد.

  • تغییرات عاطفی: تحریک‌پذیری، نوسان‌های خلقی، افسردگی یا اضطراب که ممکن است تشدید شود.
آیا یائسگی باعث پیری پوست میشود؟
  • خشکی پوست، چشم یا دهان: این حالت، بیشتر به علت کاهش رطوبت در پوست و غشاهای مخاطی به وجود می‌آید.

  • سردرد و ضربان قلب تند: سردرد یا افزایش ضربان قلب که به صورت ناگهانی ممکن است رخ دهد.

  • درد مفاصل و عضلات: احساس گرفتگی یا درد در مفاصل و ماهیچه‌ها نیز می‌تواند یکی از اصلی‌ترین نشانه‌ها محسوب شود.

  • تغییر میل جنسیکاهش یا گاهی افزایش میل جنسی به دلیل تغییرات هورمونی در این دوران اتفاق می‌افتد.

  • مشکلات حافظه و تمرکز: یکی از شایع‌ترین علائم یائسگی، فراموشی خفیف یا اشکال در تمرکز است که اغلب گذرا است.

  • تغییر وزن: کاهش یا افزایش وزن غیر منتظره، به‌ ویژه در ناحیه شکم می‌تواند نشانه مهم دیگری در این زمینه باشد.

  • ریزش مو:  نازک‌تر شدن یا ریزش موی سر نیز یکی دیگر از علائمی است که خانم‌ها در این دوران، بسیار از آن شکایت دارند.

توجه شود که همه زنان، تمام این علائم را تجربه نمی‌کنند و شدت و ترکیب علائم، در افراد مختلف، متفاوت است. برخی زنان تنها چند علامت خفیف و گذرا را تجربه می‌کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است ترکیبی از چند علامت شدید را بروز دهند. در صورت مشاهده دو یا چند علامت از موارد فوق، پیش از سن ۴۵ سالگی، بهتر است با پزشک متخصص زنان مشورت شود تا علل احتمالی این موضوع به طور کامل بررسی شود.

استفاده از ترکیبات تخصصی ضد پیری مثل رتینوئیدها و پپتیدها

علل و عوامل خطر بروز یائسگی زودرس

جالب است بدانید که علت دقیق یائسگی زودرس در بسیاری موارد مشخص نیست. مطالعات نشان می‌دهند تا ۵۰٪ از مواردی که با این مشکل مواجه می‌شوند، علت‌ها کاملاً نامشخص‌ هستند. با این حال، عوامل مختلفی وجود دارند که می‌توانند تخمدان‌ها را تحت تأثیر قرار داده و منجر به توقف تولید استروژن شوند که مهم‌ترین علل شناخته‌شده برای آن عبارت‌اند از:

  • درمان‌های سرطان:  شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی، تخمدان‌ها را ضعیف یا از کار می‌اندازد.

  • جراحی تخمدان یا رحم: برداشتن تخمدان‌ها (به ‌عنوان بخشی از درمان کیست یا سرطان) یا هیسترکتومی (برداشتن رحم) ممکن است باعث بروز یائسگی زودرس شود.

  • سابقه خانوادگی: ژنتیک در واقع یک عامل قدرتمند است؛ اگر مادر یا خواهر دچار یائسگی زودرس شده‌اند، احتمال بروز این پدیده در فرد، به شدت افزایش می‌یابد.

  • شروع زودهنگام قاعدگی: زنانی که اولین پریود خود را بسیار زودتر (قبل از ۱۱ سالگی) تجربه کرده‌اند، در معرض خطر بیشتری برای یائسگی زودرس قرار دارند.

  • ناهنجاری‌های کروموزومی: مواردی مانند نشانگان ترنر (عدم وجود یا نقص کروموزوم  X) که منجر به اختلال در رشد تخمدان می‌شود.
روتین مراقبت‌های پوستی پس از یائسگی
  • خشکی پوست، چشم یا دهان: این حالت، بیشتر به علت کاهش رطوبت در پوست و غشاهای مخاطی به وجود می‌آید.

  • سردرد و ضربان قلب تند: سردرد یا افزایش ضربان قلب که به صورت ناگهانی ممکن است رخ دهد.

  • درد مفاصل و عضلات: احساس گرفتگی یا درد در مفاصل و ماهیچه‌ها نیز می‌تواند یکی از اصلی‌ترین نشانه‌ها محسوب شود.

  • تغییر میل جنسیکاهش یا گاهی افزایش میل جنسی به دلیل تغییرات هورمونی در این دوران اتفاق می‌افتد.

  • مشکلات حافظه و تمرکز: یکی از شایع‌ترین علائم یائسگی، فراموشی خفیف یا اشکال در تمرکز است که اغلب گذرا است.

  • تغییر وزن: کاهش یا افزایش وزن غیر منتظره، به‌ ویژه در ناحیه شکم می‌تواند نشانه مهم دیگری در این زمینه باشد.

  • ریزش مو: نازک‌تر شدن یا ریزش موی سر نیز یکی دیگر از علائمی است که خانم‌ها در این دوران، بسیار از آن شکایت دارند.

توجه شود که همه زنان، تمام این علائم را تجربه نمی‌کنند و شدت و ترکیب علائم، در افراد مختلف، متفاوت است. برخی زنان تنها چند علامت خفیف و گذرا را تجربه می‌کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است ترکیبی از چند علامت شدید را بروز دهند. در صورت مشاهده دو یا چند علامت از موارد فوق، پیش از سن ۴۵ سالگی، بهتر است با پزشک متخصص زنان مشورت شود تا علل احتمالی این موضوع به طور کامل بررسی شود.

تشخیص یائسگی زودرس

تشخیص یائسگی زودرس معمولاً با بررسی علائم و تاریخچه قاعدگی توسط فرد متخصص انجام می‌شود؛ از این رو، پزشک متخصص زنان ممکن است اقدامات زیر را در این زمینه توصیه کند:

  • ثبت تعداد ماه‌هایی که فرد، دوران پریود نداشته (اگر ۱۲ ماه متوالی پریود نبوده‌اید، نشانه قاطع یائسگی است).

  •  بررسی علائم فیزیکی مانند خشک بودن مخاط واژن یا تحلیل بافت پستان و ارزیابی سایر علائمی که نشان‌دهنده افت و کاهش سطح ‌استروژن است.

  • اندازه‌گیری سطح و غلظت هورمون‌های جنسی در چنین شرایطی بسیار کمک‌کننده خواهد بود؛ معمولاً  سطح FSH  و استروژن مورد بررسی قرار می‌گیرد. در زمان یائسگی، به وضوح سطح FSH بالا و استروژن پایین است. همچنین ممکن است هورمون محرک تیروئید (TSH) بررسی شود تا مشکلات تیروئیدی (اعم از پرکاری یا کم‌کاری) که می‌توانند علائمی مشابه یائسگی ایجاد کنند، رد شود. لازم به ذکر است که در دوران قبل از یائسگی (پری‌مونوپوز)، نوسان هورمون‌ها می‌تواند نتایج این تست‌ها را کمی پیچیده و تحلیل آن را کمی دشوار کند.

  • در برخی موارد، آزمایش‌های تکمیلی مانند بررسی کروموزوم‌ها (مثلاً برای نشانگان ترنر) یا آزمایش ذخیره تخمدانی(تست AMH) ممکن است انجام شود.

  • باید این مورد نیز به دقت و با جزئیات بررسی شود که هیچ دارویی (مثل برخی روش‌های ضد بارداری هورمونی) یا بیماری خاصی باعث توقف قاعدگی نشده باشد.

درمان تشخیصی گاهی شامل تست‌های خانگی هم هست؛ اما توصیه می‌شود این نتایج با نظر پزشک تفسیر شود. در مجموع، پس از بررسی این موارد و ارزیابی بالینی، تشخیص نهایی بر اساس عدم قاعدگی ۱۲ ماهه همراه با علائم بالینی و نتایج آزمایش‌ها اعلام می‌شود.

مصرف ویتامین D3 پس از یائسگی

عوارض و خطرات یائسگی زودرس

یائسگی زودرس علاوه بر علائم و نشانه‌های واضح، عوارض سلامتی بلند مدت مهمی دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. مهم‌ترین این خطرات عبارت‌اند از:

  • افزایش خطر پوکی استخوان: کاهش زودهنگام استروژن، می‌تواند موجب کاهش چشم‌گیر تراکم استخوان شود؛ در نتیجه، زنانی که یائسگی زودرس را تجربه می‌کنند، با سرعت بیشتری دچار کاهش توده استخوانی و افزایش احتمال شکستگی می‌شوند.

  • افزایش خطر بیماری‌های قلبی: استروژن اثر حفاظتی بر قلب و عروق دارد؛ در صورت زوال زودهنگام آن، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌-عروقی و حمله قلبی در بلند مدت افزایش می‌یابد.

  • اختلالات روانی: یائسگی زودرس با افزایش شانس افسردگی و اختلالات اضطرابی مرتبط است؛ بسیاری زنان تغییرات خلقی شدیدتری را نسبت به سایرین در این دوران تجربه می‌کنند. هم‌چنین، کاهش استروژن در برخی مطالعات با تشدید علائم پیری زودرس مغز (مانند اختلال حافظه و ریسک زوال عقل) همراه شده است.

  • ایجاد اختلال در فعالیت‌های جنسی: خشکی واژن و کاهش میل جنسی می‌تواند زندگی جنسی را به شدت تحت تأثیر قرار داده و گاهی منجر به بروز اختلال در رابطه زناشویی شود.

  • بارداری و ناباروری: یائسگی زودرس به معنی از دست دادن بالقوه باروری است؛ در اکثر موارد، پس از یائسگی (زودرس یا طبیعی) تخمک‌گذاری متوقف شده و می‌توان گفت که تقریباً امکان بارداری به صفر می‌رسد. این مسئله می‌تواند آثار روانی و اجتماعی قابل توجهی برای زنانی که قصد مادر شدن دارند، داشته باشد.

بنابراین، یائسگی زودرس نه فقط علائمی مانند گرگرفتگی و نوسانات خلقی دارد، بلکه به دلیل کاهش طولانی‌ مدت سطح استروژن، فرد را در معرض عوارض مزمن قلبی، اسکلتی و عصبی قرار می‌دهد. این موضوع، اهمیت انجام مراقبت‌های طولانی ‌مدت مانند اصلاح شیوه زندگی و یا در صورت نیاز، هورمون‌تراپی را دو چندان می‌کند.

تزریق چربی صورت

روش‌های درمان و کاهش علائم یائسگی زودرس

از آنجا که یائسگی زودرس، ممکن است دلایل ژنتیکی داشته باشد، نمی‌توان آن را به طور قطعی معکوس کرد؛ اما برخی اقدامات درمانی و حمایتی برای کنترل علائم و کاهش عوارض وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

  • درمان هورمونی (HRT): پزشکان معمولاً هورمون‌تراپی را در یائسگی زودرس توصیه می‌کنند؛ مگر آنکه منع خاصی (مانند سابقه سرطان پستان) وجود داشته باشد. در این روش، مقادیر کنترل‌شده‌ای از استروژن (و در صورت نیاز، ترکیبی از پروژسترون) تجویز می‌شود. هورمون‌درمانی باعث کاهش گرگرفتگی و خشکی واژن شده و ریسک پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد. معمولاً پزشک تا حدود سن ۵۱ سالگی (سن متوسط یائسگی) هورمون‌تراپی را ادامه می‌دهد تا فرد از مزایای استروژن تا زمان طبیعی یائسگی بهره ببرد. همچنین درمان‌های موضعی استروژن (کرم، ژل یا حلقه واژینال) برای خشکی واژن کاربرد داشته و اکثر زنان را از تجربه درد در هنگام رابطه جنسی رهایی می‌بخشد.

  • داروهای غیر فعال هورمونی:  در صورت نبود امکان مصرف استروژن، غیر داروهایی مثل SSRIهای خاص، ممکن است برخی علائم مانند گرگرفتگی یا افسردگی را کاهش دهند که باید حتماً توسط پزشک تجویز شوند.

  • مراقبت از پوست و مو:  خشکی و پیری زودرس پوست می‌تواند با مراقبت‌های پوستی مناسب، تا حدی رفع شود. استفاده از کرم‌های ضد چروک حاوی رتینول یا ترکیبات آنتی‌اکسیدان، شستشوی ملایم پوست و آبرسانی کافی در این بخش، اهمیت بسیار زیادی دارد.

  • جبران عوارض: به ‌عنوان مثال، برای پیشگیری یا درمان پوکی استخوان، پزشک ممکن است مکمل‌های کلسیم و ویتامین D تجویز کند (علاوه بر هورمون‌درمانی).

  • حمایت عاطفی و روانی: یائسگی زودرس ممکن است احساس ناکامی یا افسردگی را تشدید کند. در این موارد، مشاوره روانشناسی یا گروه‌های حمایتی، می‌تواند کمک‌کننده باشد.

به طور کلی، هر درمان یا دارویی باید با نظر متخصص زنان و پس از بررسی کامل فواید و عوارض احتمالی آن در این مسیر انتخاب شود. بر اساس توصیه کلینیک کلیولند، بهتر است که برای هر زنی برنامه درمانی منحصر به ‌فردی بر اساس شدت علائم و ریسک‌های فردی (مانند سابقه خانوادگی بیماری قلب یا سرطان) تدوین شود.

رژیم غذایی، سبک زندگی و توصیه‌های تغذیه‌ای

داشتن تغذیه مناسب و تغییر سبک زندگی، نقش مهم و کلیدی در مدیریت علائم یائسگی زودرس زنان و کاهش عوارض احتمالی آن دارد. مطالعات نشان داده‌اند که تغذیه سالم و اصولی و فعالیت بدنی منظم، بسیاری از علائم و ریسک‌های یائسگی را کاهش خواهد داد. در این خصوص، چند توصیه‌ کلی وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

  • داشتن رژیم غذایی متعادل و سرشار از مواد مغذی: در واقع، برنامه غذایی که بتواند شامل تمامی گروه‌های غذایی از جمله غلات کامل، میوه‌جات، سبزیجات، منابع پروتئینی و چربی‌های سالم باشد، مورد نظر است.مصرف  میوه و سبزی تازه به دلیل فیبر، ویتامین‌ها و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی فراوان، به بهبود گوارش، کنترل قند خون و سلامت عمومی بدن کمک می‌کنند. مصرف غلات کامل (سبوس‌دار) مانند نان و برنج قهوه‌ای، جو دوسر و کینوا منابع فیبر و ویتامین‌های گروه ب هستند که انرژی مورد نیاز بدن را به خوبی تأمین می‌کنند.

  • مصرف پروتئین کافی:  با افزایش سن، حفظ توده عضلانی به شدت اهمیت می‌یابد؛ به این ترتیب، مصرف مقدار پروتئین کافی برای فرد، تبدیل به امری ضروری خواهد شد. منابع پروتئینی که به طور معمول در رژیم غذایی روزانه خود از آن‌ها بهره می‌بریم، شامل گوشت کم‌چرب، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات کم‌چرب و حبوبات است که به حفظ احساس سیری برای مدت طولانی‌تر کمک کرده و از افزایش وزن ناخواسته جلوگیری می‌کند.

  • کلسیم و ویتامین D : باید بدانید که این دو مورد برای سلامت استخوان‌ها حیاتی هستند. لبنیات کم‌چرب (شیر، ماست، پنیر) یا انواع لبنیات گیاهی غنی‌شده با کلسیم و ویتامین D را حتماً در رژیم غذایی خود بگنجانید. اگر با مصرف لبنیات مشکل دارید، می‌توانید از منابع غیر لبنی کلسیم استفاده کنید که شامل کلم‌پیچ، اسفناج و لوبیا است؛  اما در نظر داشته باشید که این گزینه‌ها جذب کم‌تری دارند. قرار گرفتن در معرض نور آفتاب ملایم روزانه نیز تولید ویتامین D را در پوست افزایش می‌دهد؛ اما در صورتی که نیاز باشد، پزشک مصرف مکمل ویتامین D  را به فرد توصیه می‌کند.

  • مصرف چربی‌های سالم: در اینجا اولویت با چربی‌های غیر اشباع است؛ موادی مثل روغن زیتون، آووکادو، آجیل و ماهی‌های چرب (سالمون، ساردین) که سرشار از امگا-۳ هستند و به سلامت قلب کمک کرده و اثر ضد التهابی هم دارند. مطالعه‌ها نشان می‌دهند که اسیدهای چرب امگا-۳ ممکن است درد مفاصل و التهاب را کاهش دهند و برای حفظ سلامت مغز نیز به شدت مفید هستند. توصیه می‌شود که از مصرف چربی‌های اشباع پرهیز کرده و مصرف کلسترول بالا (مانند جگر) را محدود کنید.
تصویر خانم یائسه شده که قصد دارد با پیری پوست مبارزه کند
  • کاهش مصرف قند و نمک افزوده: مصرف زیاد شکر افزودنی و نمک تصفیه‌شده می‌تواند سلامت قلب را به خطر انداخته و موجب افزایش وزن شود؛ بنابراین، سعی کنید از منابع قند طبیعی مثل میوه‌ها بیشتر استفاده کنید و مصرف غذاهای فرآوری‌شده را به حداقل برسانید. افزون بر این، محدود کردن کافئین و الکل به کنترل احساس گرگرفتگی و بهبود سلامت کلی بدن کمک می‌کند.

  • فعالیت بدنی منظم: ورزش‌های هوازی و مقاومتی همراه با وزنه برای حفظ تراکم استخوان و سلامت قلب حیاتی‌ محسوب می‌شوند. از این رو، حداقل ۳۰ دقیقه در روز، ورزش متوسط تا شدید توصیه می‌شود. ورزش منظم همچنین به بهبود خلق‌ و خو، کاهش اضطراب و تنظیم خواب کمک می‌کند.

  • اهمیت دادن به سلامت روان و مدیریت استرس: تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند یوگا، مدیتیشن و تنفس عمیق در کاهش علائم (مخصوصاً نوسانات خلقی و گرگرفتگی) بسیار مؤثر به شمار می‌آیند.

  • اجتناب از عوامل تحریک‌گر: شواهد گوناگون نشان می‌دهد که بهتر است مصرف مواد محرک گرگرفتگی مانند غذاهای تند، کافئین، الکل و سیگار را کاهش دهید. سعی کنید دمای محیط را خنک نگه داشته (مثلاً از پنکه یا تهویه استفاده کنید) و لباس‌های سبک بپوشید تا شدت گرگرفتگی کم‌تر شود.

  • استفاده از مکمل‌های تغذیه‌ای: برخی مکمل‌ها می‌توانند نقش حمایتی داشته باشند؛ برای مثال، مصرف مکمل کلسیم و ویتامین D جهت جلوگیری از پوکی استخوان توصیه می‌شود. همچنین یکی از مکمل‌های مفید برای پوست و مفاصل در دوران یائسگی، کلاژن پپتیدی است. مطالعات نشان داده‌اند مکمل‌های پپتید کلاژن، پس از ۱۲ ماه مصرف، باعث افزایش تراکم استخوان در ستون فقرات و لگن در دوران پس از یائسگی می‌شوند. یک نمونه فوق‌العاده از این مکمل‌ها، فاین کلاژن شرکت آمیتیس نیک ‌دارو است که حاوی کلاژن هیدرولیزشده دریایی، اسید هیالورونیک، کوآنزیم  Q10، ویتامین C و بیوتین است. این ترکیب به افزایش آبرسانی و شادابی پوست، تقویت سلامت ناخن و مو و حفظ مفاصل کمک می‌کند؛ بنابراین، افزودن چنین مکمل‌هایی در کنار یک رژیم غذایی سالم ممکن است به بهبود کیفیت زندگی زنان در دوران یائسگی کمک کند. با این حال، پیش از شروع هر مکملی باید حتماً با پزشک یا داروساز مشورت شود تا بهترین نوع و دُز آن متناسب با هر فرد تعیین شود.

  • حفظ وزن مناسب: جالب است این نکته را نیز در نظر داشته باشید که اضافه ‌وزن، زمینه‌ساز تشدید گرگرفتگی و استرس بر سیستم قلبی-عروقی است. توده عضلانی بیشتر (با ورزش) و حفظ شاخص توده بدن در محدوده سالم، به کاهش علائم یائسگی کمک می‌کند.

  • حمایت اجتماعی: گفتگو با همسر، خانواده یا دوستان درباره احساسات و تجربه خود از این دوران، بسیار مفید است. بهره بردن از گروه‌های حمایتی و منابع آموزشی نیز می‌تواند حس تنهایی را در هنگام طی کردن این پروسه کاهش دهد.

با اجرای این توصیه‌ها و ارتباط مستمر با تیم درمانی، زنان می‌توانند از دوران یائسگی زودرس، با کیفیت زندگی بیشتر و عوارض کم‌تر عبور کنند.

کلام پایانی و جمع‌بندی

یائسگی زودرس یکی از تغییرات مهم در سلامت زنان است که به ‌طور بالقوه می‌تواند پیامدهای بلند مدتی بر باروری و سلامت عمومی داشته باشد. زنانی که قبل از ۴۵ سالگی علائم یائسگی (مثل پریود نشدن، گرگرفتگی، خشکی واژن و …) را تجربه می‌کنند، باید حتماً با پزشک متخصص مشورت کنند. تشخیص دقیق با ترکیبی از علائم بالینی و آزمایش‌های هورمونی صورت می‌گیرد و درمان‌هایی مانند هورمون‌درمانی و داشتن سبک‌ زندگی سالم می‌توانند علائم را کاهش داده و خطرات را به شدت کم کنند. همچنین تغییر رژیم غذایی، ورزش منظم، مدیریت استرس و در صورت تجویز، مصرف مکمل‌هایی مانند فاین کلاژن آمیتیس نیک دارو، به بهبود وضعیت پوست، مو، مفاصل و استخوان‌ها کمک می‌کند. در نهایت، آگاهی از همه علائم و عوامل خطر باعث می‌شود زنان ایرانی بتوانند این دوران را با آمادگی و حمایت‌های کافی پشت سر بگذارند و کیفیت زندگی خود را تا حدود زیادی حفظ کنند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد یائسگی مقالات زیر را مطالعه کنید:

1- آیا یاوسگی باعث پیری میشود؟

2- هر آنچه که باید در مورد عوارض یائسگی بر روی پوست بدانید!

3- معرفی 16 راهکار فوق‌العاده برای جوان ماندن بعد از یائسگی در سال 2025

4- مبارزه با پیری پوست در دوران یائسگی

محافظت از پوست در برابر آفتاب پس از یائسگی

سؤالات متداول (FAQ)

علائم اولیه یائسگی زودرس چیست؟

اولین نشانه‌ها معمولاً تغییر در دوره‌های قاعدگی است؛ مانند طولانی یا کوتاه شدن پریودها، لکه‌بینی بین دو پریود یا قطع کامل قاعدگی. سپس، علائمی شبیه نشانه‌های معمول یائسگی ظاهر می‌شود؛ مانند گرگرفتگی ناگهانی، تعریق شبانه، خشکی واژن، اختلال خواب، تغییر خلق و خو و خشکی پوست و مو.

علل مختلفی وجود دارد؛ از جمله درمان‌های مرتبط با سرطان مثل شیمی‌درمانی و پرتودرمانی، جراحی تخمدان یا رحم، سابقه خانوادگی یائسگی زودرس، وقوع زودهنگام اولین قاعدگی، ابتلا به بیماری‌های خود ایمنی و سیگار کشیدن. با تمام این‌ها، در حدود نیمی از موارد، علت مشخصی برای این پدیده یافت نمی‌شود.

اکثر عوامل مؤثر بر یائسگی زودرس، قابل پیشگیری نیستند (مانند ژنتیک یا جراحی‌های درمانی)؛ اما ترک سیگار به ‌عنوان یک اقدام قابل کنترل می‌تواند ریسک وقوع این پدیده را کاهش دهد. حفظ سبک زندگی سالم، کنترل وزن و مدیریت استرس در این خصوص بسیار کمک‌کننده است؛ اما به ‌طور کلی باید بدانید که پیشگیری قطعی برای یائسگی زودرس وجود ندارد.

یائسگی زودرس یک فرایندی در بدن است که نمی‌توان به ‌طور قطعی آن را معکوس کرد؛ اما برخی روش‌های درمانی مانند هورمون‌درمانی می‌تواند علائم را تسکین داده و از بروز عوارض پیشگیری کند. هورمون‌درمانی تا حد امکان تا سن طبیعی یائسگی (حدود ۵۱ سال) توصیه می‌شود. درمان‌های دیگر مانند مصرف داروهای ضد افسردگی با دوز پایین یا روش‌های موضعی هورمونی نیز برای بهبود برخی علائم مؤثر هستند.

پس از تشخیص یائسگی معمولاً تخمک‌گذاری متوقف شده و حاملگی بدون درمان‌های تخصصی بسیار دشوار است. با این حال، در برخی موارد نادر (مانند نارسایی اولیه تخمدان) ممکن است پریود موقتاً بازگردد. به طور کلی، یائسگی زودرس به معنی ناباروری دائم است؛ مگر این که درمان‌های بسیار پیشرفته صورت گیرد.

عوارض بلند مدت شامل پوکی استخوان، ابتلا به بیماری قلبی-عروقی، افسردگی و اختلالات حافظه است. پیشگیری از این عوارض با هورمون‌درمانی تا زمان یائسگی طبیعی (برای جبران استروژن از دست رفته) و نیز با داشتن سبک زندگی سالم (ورزش‌های مقاومتی، رژیم غذایی غنی از کلسیم و ویتامین D، عدم استعمال دخانیات و کنترل عوامل استرس‌زا) صورت می‌گیرد.

رژیم غذایی متعادل و متنوع با فیبر زیاد، پروتئین کافی (گوشت کم‌چرب، ماهی، حبوبات) و چربی‌های سالم (روغن زیتون، ماهی‌های چرب) توصیه می‌شود. مصرف مقادیر کافی از منابع حاوی کلسیم (شیر و لبنیات کم‌چرب، کلم‌پیچ) و ویتامین D (نور آفتاب یا مکمل) بسیار مهم است تا از پوکی استخوان جلوگیری شود. باید مصرف قند اضافه، نمک و چربی اشباع را محدود کرده و از مصرف الکل و کافئین زیاد پرهیز کنید. مصرف کافی آب و انجام منظم فعالیت بدنی متوسط (مانند پیاده‌روی) نیز در این خصوص توصیه می‌شود.

برخی مطالعات نشان می‌دهند مکمل‌های حاوی پپتیدهای کلاژن دریایی می‌تواند به حفظ تراکم استخوان کمک کند؛ در یک تحقیق، مصرف روزانه کلاژن به مدت یک سال منجر به افزایش توده استخوانی ستون فقرات و لگن شد. همچنین کلاژن و هیالورونیک اسید به آبرسانی پوست و حفظ قابلیت ارتجاعی آن کمک می‌کنند. محصولاتی مانند مکمل فاین کلاژن آمیتیس نیک دارو حاوی کلاژن هیدرولیزشده، هیالورونیک اسید، ویتامین C، Q10  و بیوتین است که به تقویت پوست، مو، ناخن و مفاصل کمک می‌کند. اگرچه شواهد علمی هنوز مورد تأیید نیست، ولی اضافه کردن این مکمل تحت نظر پزشک می‌تواند در کنار رژیم غذایی غنی از کلسیم و ویتامین D مفید باشد.

خیر. استرس روزمره و شرایط زندگی فردی، شناخته‌شده‌ترین علت یائسگی زودرس نیست؛ هرچند استرس می‌تواند علائم یائسگی (مثل بی‌خوابی و اضطراب) را تشدید کند، ولی خود، عامل یائسگی زودرس نیست.

اصطلاحات گاهی همپوشانی دارند، ولی معمولا نارسایی اولیه تخمدان (POI) به حالتی اطلاق می‌شود که پریودها متوقف شده، اما ممکن است گهگاه بازگردند؛ یعنی امکان تخمک‌گذاری مختصر وجود دارد. در حالی که در یائسگی قطعی پیش از ۴۵ سالگی، تخمک‌گذاری به پایان رسیده و پرش ماهانه وجود ندارد. به بیان دیگر، در POI هنوز شانس باروری اندکی باقی است، ولی در یائسگی زودرس قطعی، توان باروری معمولاً از دست رفته است.